Idee, ontwerp en verhaalontwikkeling: Gérard Schiphorst, Marije van der Sande en Wim Hofman
Muziek en geluidsdecor: Gérard Schiphorst
Lichttechniek: Bert Nijmeijer
Ontwerp en uitvoering achterdoek: Maaike Folmer
Vrouwenstem: Margot Olde Loohuis
Foto's: Femke Teussink
Subsidie: Provincie Overijssel, Gemeente Deventer

Uit de pers:

" Een voorstelling waar veel om valt te lachen, maar wel met kiespijn, want leuk is het allemaal niet, wat het hoofdpersonage K. meemaakt.(...) je kunt maar net de aandrang onderdrukken om te roepen:" K., Doe iets!" " Het Parool

 "Goed voorbeeld van een fraaie samensmelting van vorm, inhoud, ritme, engagement (...) verbazingwekkend hoe TAMTAM met kleine materie grote emoties weet op te roepen en de verbeelding weet te masseren." Anette Embregts, recensente Volkskrant

 "Hoe snel kan een theaterpubliekgehecht raken aan een naamloos poppetje van zo'n twintig centimeter hoog dat geen woord uitbrengt? Heel snel, bewijst de nieuwe voorstelling van Objektentheater TAMTAM. (...) Hoorbaar leeft het theaterpubliek met hem mee. Het poppetje vecht voor uiterst menselijke waarden, die steeds schaarser worden in onze ijverig volgebouwde wereld: ademruimte en privacy. (Marijn van der Jagt, Vrij Nederland)

" Na het zien van deze voorstelling kijk je anders naar je strijkijzer (De Stentor)

" Van Norse klauwhamers en geniepig sluipende zagen" ( Trouw)

Achtergrond informatie

Survival is na To Have Or Not To Have het tweede deel uit het tweeluik over Hebben en Zijn. 
Zijn in To Have Or Not To Have de machthebbers het onderwerp, in Survival gaat het over de havenots.  

Droom en Nachtmerrie
De verschillen met To Have Or Not To Have zijn overduidelijk. Voor deze eerste voorstelling was Shakespeare een grote inspiratiebron. Theatermaker Warner van Wely was betrokken bij het maken van het stuk. Het werd een rustige roestige metafoor met dromerige sferen, mooie beelden en een bijna bijbels eind.  

Survival is meer een nachtmerrie. We combineerden Kafka met Wim Hofman , met wie we dit keer werkten om verhaal en beeld te ontwikkelen. Zijn absurde licht cynische stijl van schrijven en de eenvoudige kracht van zijn beeldende werk lenen zich uitstekend voor de combinatie met TAMTAM's bekende subtiele maar zwarte humor. In tegenstelling tot de ruwe materialen en simpele objecten van To Have Or Not To Have ontwikkelden we nu de hoofdpersoon en een verassende reeks andere objectacteurs uit combinaties van meer moderne dingen en materialen. Ze vormen een leger aan plagen die de arme K. over zich heen krijgt. 

Door het leven getekend
K is een zichtbaar door het leven getekende figuur, die op een vreemd, droog, onvruchtbaar en armzalig stuk land woont in een armzalige hut. 
Na vele tegenslagen in zijn leven heeft hij zich daar teruggetrokken met zijn M. een huisdier van onduidelijke soort. Hij lijkt hij in zijn hut op iets te broeden. Maar meestal loopt hij rond, verzonken en hinkend in gedachten. Zijn haveloze onderkomen lijkt op dat van vele havenots in de wereld: een afspiegeling van zijn karakter en geestesgesteldheid. Bij nadere beschouwing blijkt de hut toch uitgerust met een verrassend equipement.  

Het lijkt erop dat bepaalde instanties zich met zijn uitzetting bezig houden en hij wordt steeds meer in zijn bestaan bedreigd. Op andere momenten heeft hij last van ongedierte. Steeds ziet het ernaar uit dat hij zich haast alles laat welgevallen, en genoegen neemt met steeds minder bewegings- en leefruimte. Maar als hij teveel getergd wordt ontwaakt de woede in hem. Uiteindelijk zal hij met een verrassing komen waar velen versteld van zullen staan en reden hebben tot knarsentanden.  
De verrassende epiloog van de voorstelling, brengt in een krachtig beeld K's wereld onaangenaam dicht bij die van ons.